Üç yıl önce, evde 3D nesneler basmak inanılmaz görünüyordu. Ama sadece birkaç yıl içinde, 3D baskı patladı. Niş teknolojiden devrim niteliğinde bir yeniliğe dönüşüm, 3D lazer yazıcı üreticilerinin ve meraklılarının hayal gücünü yakaladı. 3D baskı, şirketlerin ürünleri yeni yollarla tasarlayıp üretmelerine olanak tanıyarak, malzeme israfını azaltma, enerji tasarrufu sağlama ve ürünleri pazara sunma süresini kısaltma potansiyeline sahiptir.
3D baskı teknolojisi, başlangıçta 1980'lerde mühendisler ve fizikçiler tarafından icat edildi ve o zamandan beri büyük ilerlemeler kaydedildi. 3D baskı, eklemeli üretim olarak da bilinir, bir nesneyi malzemeyi bir küçük katman halinde biriktirerek oluşturma sürecidir. Eklemeli üretimin temel fikri yer altındaki kaya katmanlarında bulunabilir, ancak daha modern bir örnek, sıradan bir masaüstü yazıcıdır. Tıpkı bir mürekkep püskürtmeli yazıcının bir görüntü oluşturmak için mürekkep damlalarını eklemesi gibi, bir 3D lazer yazıcı, dijital dosyaya dayalı olarak yalnızca gerektiği yerlerde malzeme ekler.
Bazı 3D baskı süreçlerinde, ham malzemenin yaklaşık 1'i bitmiş parçalar için kullanılır. Ayrıca, 3D baskı, üreticilerin daha az ham malzeme kullanarak ve daha az üretim adımı gerektirerek yeni şekiller ve daha hafif parçalar oluşturmasına olanak tanır. Bu, belirli süreçler için geleneksel üretim yöntemlerine kıyasla 3D baskı enerji tüketiminde %'e kadar daha az enerjiye dönüşebilir.
Eklemeli üretim için olanaklar sonsuz olsa da, bugün 3D lazer yazıcılar esasen plastik ve metal tozları kullanarak küçük, nispeten pahalı parçalar üretmek için kullanılmaktadır.
Öncelikle, bilgisayar destekli tasarım yazılımı kullanılarak bir 3D plan oluşturulur. Örneğin, 3D lazer yazıcılar robotlardan ve protezlerden özel yapım ayakkabılara ve aletlere kadar her şeyi üretmek için kullanılmıştır. “Yazdır” butonuna tıkladıktan sonra, makine devralır ve nesneyi otomatik olarak inşa eder. Baskı süreci, 3D baskı teknolojisinin türüne bağlı olarak değişiklik gösterse de, malzeme ekstrüzyonu masaüstü 3D lazer yazıcılarda en yaygın kullanılan süreçtir.
Malzeme ekstrüzyonu, bir yapıştırıcı tabancası gibi çalışır. Baskı malzemesi (genellikle plastik filament) ısıtılır ve sıvı hale gelene kadar eritilir ve baskı memesinden dışarı çıkar. Dijital dosyadan alınan bilgiler kullanılarak - tasarım ince iki boyutlu kesitlere dilimlenir, böylece yazıcı malzemeyi nereye yerleştireceğini bilir - meme, ince bir katman oluşturmak için polimeri bırakır, genellikle 0.1 mm kalınlığındadır. Polimer hızla soğur ve sertleşir, altındaki katmana bağlanır, ardından inşa platformu düşer ve yazıcı kafası başka bir katman ekler. Nesnenin boyutuna ve karmaşıklığına bağlı olarak, tüm süreç birkaç dakikadan birkaç güne kadar sürebilir. Baskı tamamlandıktan sonra, her nesne bazı son işlem gerektirir; bunlar arasında nesnenin inşa platformundan çıkarılması, destek yapılarının kaldırılması ve fazla tozun fırçalanması yer alır.
